Archiwa blogu

Steganografia

Steganografia to – podając za wikipedią – nauką o komunikacji w taki sposób by obecność komunikatu nie mogła zostać wykryta. W odróżnieniu od kryptografii (gdzie obecność komunikatu nie jest negowana natomiast jego treść jest niejawna) steganografia próbuje ukryć fakt prowadzenia komunikacji.

Read the rest of this entry

Zadanie na Programowanie Systemowe II

Na Programowaniu Systemowym zostało nam zadane kolejne zadanie, jako że oddałem je jako jeden z pierwszych – a wydaje mi się że wśród kolegów z grupy będzie na niego popyt – postanowiłem że je udostępnię tutaj. Przede wszystkim dlatego by poinformować że jeszcze żyje i aktualizuje tego bloga.

Na sam początek zadanie:

Utworzyć 3 procesy pomiędzy którymi będzie zachodziła komunikacja (łącza nazwane). Pierwszy proces jest interfejsem użytkownika. Użytkownik podaje w nim dwie liczby i wybiera działanie arytmetyczne. Te dane przesyłane są do procesu obliczeniowego w którym obliczana jest wartość wyrażenia. Wynik jest przesyłany do trzeciego procesu, który wyświetla wynik. Każdy proces używa osobnego terminala.

Read the rest of this entry

Funkcja formatująca: printf

Biblioteka standardowa C, nie jest aż tak obfita, jak na przykład ta z PHP, jednak posiada parę idealnych funkcji z których można, albo nawet trzeba, korzystać. Jedną z nich jest funkcja, albo nawet rodzina funkcji o wspólnym członie: printf. Wszystkie one mieszczą się w pliku nagłówkowym: <stdio.h>.

Działanie tych funkcji polega na zapisaniu tekstu podanego jako argument tej funkcji do pliku (fprintf), na standardowe wyjście (printf) i do c-stringa (sprintf). Działanie tej funkcji nie jest jednak tak błahe. Pozwala ona bowiem na wpisanie na standardowe wyjście tekstu ‚sformatowanego’ (btw nie wiem jak to poprawnie przetłumaczyć na polski, więc zostańmy przy tym makaronizmie). Czyli mówiąc po ludzku możemy wyświetlać wartości zmiennych w czytelnych dla ludzi formacie.
Read the rest of this entry

Dwarf Quest

We wcześniejszym poście poinformowałem że zabieram się za 2d a nie za 3d, taki mój wybór. Jako bibliotekę graficzną wybrałem SDL-a który swoje już na koncie ma, z wersji 1.2 – bo tylko ona jest dostępna jako stabilna.

We znaki wdała mi się silnikologia – czyli maniera by zamiast gry stworzyć silnik do gry. Po tym jak 5 razy przepisałem kod na nowo, udało mi się to przezwyciężyć. Co prawda gry jeszcze nie ma, i pewnie jeszcze trochę minie zanim wydam jakąś alphe, ale chciałbym się już teraz pochwalić nad czym pracuje. Mam nadzieje że to mnie zmotywuje do dalszego działania i nie usunięcia kodu źródłowego gry po paru dniach. Read the rest of this entry

Z tym OpenGL to sobie poczekamy…

We wcześniejszym poście poinformowałem że zabieram się za naukę OpenGL-a. Po przeczytaniu paru części tutoriala uznałem jednak że nie będę się za to zabierał teraz… Poczekam aż do OpenGL 3.2 będą lepsze kursy, albo poduczę się angielskiego na poziom umożliwiający mi czytanie jakiś poważniejszych publikacji związanych z OpenGL, matematyką, gamedevem itp.

No cóż OGL odkładamy na później.

Jako że 3D jest dla mnie trochę zbyt wielkim wyzwaniem, postanowiłem zrobić coś mniejszego w 2D gdzie mógłbym podszkolić się w pisaniu większych projektów niż „Hello World”.

Jako bibliotekę graficzną wybrałem Simple DirectMedia Layer. Teraz można oczekiwać rezultatów.

OpenGL 3.2

Dzisiaj postanowiłem się wziąć za poznawanie OpenGL-a. Jako wersje bazową wybrałem wersje 3.2 – nie jest to nic dziwnego, moja karta nie obsługuje wersji wyższych.

Później wybrałem tutorial z jakiego będę korzystać i padło na tutorial Pana Janusza Ganczarskiego dotyczący w/w wersji. Po przeczytaniu pierwszych trzech rozdziałów… uznałem że będę mieć ciężką przeprawę z tym tutorialem tak samo jak z samą technologią.

Na pewno dużo do powiedzenia ma wpojona silnikologia stosowana, ale te drobne przeciwności losu na pewno uda mi się pokonać…

Po pierwszym dniu „nauki” już jest pierwszy sukces, może nie spektakularny ale jednak:framework